O arroz dourado

O coñecido como arroz dourado é un arroz manipulado xeneticamente para ser unha fonte de vitamina A, sobre todo pensado para países cunhas tasas de pobreza moi elevadas, para combatir así contra a DVA (déficit de vitamina A), que pode causar múltiples alteracións oculares e incluso a ceguera. En países do Sureste Asiático e África, a carencia desta vitamina chega a cobrarse a vida de nenos e embarazadas.

Arroz dourado e arroz normal. Como habitualmente tódolos transxénicos, o arroz dourado, que foi desarrollado hai uns 20 anos, é moi criticado por grupos ecoloxistas con motivos médico-sanitarios, ecolóxicos e tamén socioeconómicos. Unha das principais críticas é a inversión que se está a facer para seguir perfeccionando este produto que supostasmente vai a acabar coas carencias alimenticias de países como Filipinas, en lugar de invertir, por exemplo, en suplementos alimentarios. A realidade é que por moito que invirtamos en alimentos “milagrosos”, estes non van a acabar coas carencias nutritivas e co exceso de enfermidades dos países subdesarrollados, xa que o causante real destes problemas é a pobreza extrema na que se atopa a súa poboación. Coa produción de alimentos producida a día de hoxe está máis que demostrado que se podería alimentar a toda a poboación mundial. Se non se acaba coa fame e a desnutrición é por falta de equidade, non de produtos transxénicos.

Outro dos grandes contras do arroz transxénico é que non xermina, é dicir, non produce sementes para reproducirse. Isto causaría polo tanto que o agricultor dependese completamente da empresa de abastecemento de sementes tranxénicas. É un dos problemas que se engloban dentro do ámbito socioecónomico.

Por outra banda, os que si defenden o cultivo deste cereal, se apoian principalmente no feito de que levamos milenios modificando xeneticamente plantas e animais con métodos tradicionais de selección natural. Ademais, os transxénicos teñen unha maior capacidade á hora de aguantar pesticidas e herbicidas, dado que están pensados para tolerar de forma natural diversos virus e bacterias. Concretamente, o arroz dourado está diseñado para poder aguantar inundacións, sequías e ten gran resistencia ás efermidades.

Ligazóns:

- Greenpeace.es. Páxina web divulgativa de Greenpeace. http://archivo-es.greenpeace.org/espana/es/Trabajamos-en/Transgenicos/Transgenicos/En-el-campo/Arroz-transgenico-La-nueva-amenaza/index.html

- www.abc.es. Páxina web divulgativa do xornal español ABC, articulo publicado polo xornalista J. G. Stegmann. http://www.abc.es/sociedad/abci-arroz-dorado-transgenico-quiere-evitar-ceguera-miles-ninos-201712282205_noticia.html

- elpais.com. Páxina web divulgativa do xornal español El País, articulo publicado por Juan Echanove. https://elpais.com/elpais/2016/07/18/ciencia/1468859244_686447.html

- fundaciom-antama.org. Páxina web informativa da FundaAntama

 

Humanos Modificados Xenéticamente

Os transxénicos son seres vivos cuxas características xenéticas foron alteradas artificialmente. Actualmente están á venta moitas plantas e, en ocasións, animais que foron modificados xenéticamente polos humanos. Independientemente da polémica que xorde por se iso é san, ético ou se simplemente deberiamos ou non poboar o planeta de especies artificiais, os humanos estamos avanzando moito nos últimos anos na enxeñería xenética, polo tanto, coa polémica aparecen tamén os medos e as dúbidas potenciadas pola ciencia ficción de a onde nos levará tanta modificación.

Tras décadas de experimentación o ano pasado aprobouse o primeiro caso de tratamento comercial pola técnica da terapia xénica que consiste na tranferencia ás células do paciente de xenes que cambian ou bloquean a súa función evitando o desenvolvemento ou freando os síntomas de determinadas enfermidades de transmisión xenética. A xente curada por este método non deixa de ser xente modificada xenéticamente, que non son transxénicos, xa que, un transxénico é un individuo que nace cos seus xenes alterados. Eles seguen a ser humanos normais.

Os que poderían chegar a considerarse transxénicos por esa definición son os bebés que ofrecía unha clínica estadounidense que dicía permitir aos pais escoller as características dos seus fillos.

cadea de ADN

cadea de ADN

E entón, canto tardarán en chegar os humanos modificados xenéticamente modificados que xa non poidan ser considerados humanos? Humanos con resistencia extra a diversos factores externos, cunha maior masa muscular,…

Estes exemplos recordan dalgunha maneira á dopaxe dalgúns deportistas para competir con máis forzas, e se esta forza extra fose incluída nos xenes ao xuntarse os seus cos dun guepardo, por exemplo? Ou unha mellora da visión nocturna, como a dos gatos? Engadirnos apéndices velenosos como os dos cnidarios? Modificacións que, como nas ideas de Lamarck, se engadisen nun individuo e, ao levala nos seus xenes, se pasasen automáticamente á súa descendencia. Todo isto son  ideas que aínda que a día de hoxe nos parezan unha tolería á velocidade que levan os avances xenéticos poderían ser unha realidade o próximo século.

Na ciencia ficción poden verse avances similares como en Brave New World de Aldous Huxley onde as distintas clases sociais van marcadas por como foron modificados os seus embrións, embrións aos que se lle meten curas a todas as enfermidades coñecidas (dato que non dista demasiado da xa real modificación xenética de embrións para evitar enfermidades, que xa leva xerado diversas polémicas éticas). Ou en Altered Carbon de Richard K. Morgan onde cada persoa pode ter no sangue células específicas que melloran as súas capacidades físicas.

Á hora de falar destes avances considérome unha persoa maior xa que, cando se faga realidade a modificación das características xenéticas en humanos iso é o que serei, e as miñas opinións estan formadas a partires das miñas vivencias nun mundo onde iso é unha completa tolería que pensamos que nunca veremos cos nosos propios ollos, aínda que o máis probable é que non o teñamos tan lonxe como cremos.

Webgrafía: 

Hipertextual.com: post do biólogo Santiago Cruz nesta páxina web. https://hipertextual.com/autor/scruzcampillo 

Greenpeace.org: páxina web da organización ecoloxista internacional Greenpeace. https://es.greenpeace.org/es/trabajamos-en/agricultura/transgenicos/

 

Corpus Hipocraticum

Retrato de Hipócrates de CosO Xuramento Hipocrático ten a súa orixe na etapa de descubrimento da ética moral, concretamente, no momento no que comeza a ser practicada a medicina, tanto árabe como occidental, hai uns dous mil anos. Nace co médico grego Hipócrates de Cos, quen fala dos deberes éticos dos médicos, e máis tarde continuado por Galeno de Pérgamo.

Comeza a ter importancia para moitas culturas, sobre todo occidentais, a partires do Renacemento, dado que é unha época de exploración e descubrimento do home (humanismo), facendo dos valores éticos algo maís trascendente no día a día das persoas e tamén da medicina. O maior auxe desde compromiso médico será durante a Segunda Guerra Mundial, cando se empeza a ter en conta realmente os valores éticos no ámbito médico.

última actualización do Xuramento Hipocrático foi levada a cabo na Declaración de Viena en 1948. E, máis tarde, na 68º Asamble Xeral da Asociación Médica Mundial, celebrada en Chicago, levaráse a cabo unha pequena posta ó día deste na que unha das súas frases máis destacadas será “Respetarei a auntonomía e dignidade do paciente”.

Este xuramento plasma o compromiso dos médicos de actuar ética e honestamente cos seus pacientes e, na actualidade, é un compromiso público que pronuncian os graduados en medicina, como unha orientación no seu traballo. É preciso que co paso dos anos se inclúan neste compromiso pequenas actualzacións como a nomeada anteriormente na Asamblea Xeral da Asociación Médica Mundial, xa que a ética e os coñecementos médicos avanzan e, polo tanto, o contido do Xuramento Hipocrático quedaría anticuado. É dicir, é preciso que exista unha adecuación aos avances da sociedade.

Na actualidade ten un valor unicamente tradicional e histórico, xa que consta de apartados que, a pesares das distintas actualizacións, seguen sendo nunha sociedade do século XXI arcaicos e desfasados, pecando en moitas ocasións de misóxinos.

ENLACES:

 

Clonar:ética vs. avances

 Clonación aparece definida no dicionario da RAG como acción ou efecto de reproducir [un xene, célula ou organismo] dando lugar a outro idéntico, desde o punto de vista xenético, a partir dunha célula orixinaria. Nos últimos anos as capacidades humanas con respecto á capacidade de clonar aumentan con distintos experimentos, facendo xurdir debates éticos. Pero a clonación pode ser moi positiva en distintos ámbitos médicos como explicarei a continuación.

O fito máis famoso na historia dos experimentos sobre este tema foi o da ovella Dolly en 1996, cando se conseguiu en Edimburgo, clonar por primeira vez un mamífero a partir dunha célula adulta especializada. Dolly foi o resultado obtido despois de 276 experimentos fallidos intercambiando núcleos de células de tetas dunha ovella con óvulos.  Clonacións deste estilo axudan á hora de identificar causa e de enfermidades en individuos da mesma especie xa que, ainda que teñan a mesma xenética viven condicións diferentes que os levan a ter enfermidades ou morrer de maneiras totalmente distintas.imagen

 Pero este experimento clonatrorio non foi o primeiro, pois o primeiro documentado é o dunha ra en 1952 na Universidade de Pensylvania, que non foi a partir da información dunha célula non embrionaria. Despois desa ra por métodos similares tamén foron clonados ratos, vacas e ovellas antes de Dolly.

A clonación é algo máis presente do que semella no noso día a día xa que, por exemplo, os xemelgos idénticos son clons que se producen de maneira natural á hora de formarse o embrión. E na cultura popular, en cine e literatura, a clonación aparece varias veces presentada de distintas maneiras coa intención de facer reflexionar á poboación, como por exemplo Jurassic Park, onde se usan restos de ADN de dinosaurios para facer individuos desas especies; ou en The Island, onde os clons son usados de maneira máis médica.

A día de hoxe é probable que cousas similares a esas propias da ficción xa sexan posibles. Os principais usos destas capacidades actualmente son a clonación de células nai para facer distintos tecidos que permiten a cura dalgunhas enfermidades ou que poderían chegar a permitir a aceleración da recuperación nunha queimadura por exemplo.

 

Este tema é bastante polémico en ámbitos do común, en Europa, por exemplo, está prohibidia a clonación humana, e a cada novo avance, as disputas éticas aumentan. Acaso non sería útil ter un clon do teu corpo do que poder extraer, por exemplo o fígado que a ti non che funciona? Ou ter clons cos que facer experimentos sen ter que recurrir a persoas “de verdade”? E en tempos de guerra, quizais non viría mal un exército renovado de clons? A cuestión é que eses clons tamén serían persoas coas súas vivencias independentes como o foron os orixinais, serían outras persoas a pesar de ter a mesma xenética como nos demostran todos os días os xemelgos. Os avances humanos nestes ámbitos cada vez avanzan máis e con algo de diñeiro e interese de por medio todo se pode facer a pesar de que non resulte adecuado dentro do que coñecemos como éticamente correcto.

 

Fontes de información

 

 

 

Recursos de xenética

Con este post, pretendese dar a coñecer algúns enlaces interesantes de xenética… tanto para aclarar dúbidas como para que os empreguedes como fonte de información para os vosos post. Despois de consultar as páxina realizade as actividades propostas.

  1. Para empezar falaremos do ADN

Respecto ao material xenético, aquí tedes unha actividade de “ibercaja”, que nos pode axudar a entender mellor como é, e que sentido ten a duplicación, transcripción e tradución da información xenética ata chegar as proteínas.

ADN e ARN

Actividade: Despois de consultar este recurso serías capaz de explicar o dogma central da Bioloxía?

Podes practicar con este recurso: http://www.bionova.org.es/animbio/anim/transcribetranslate.swf

2. Falando de ética e todo o que se pode chegar a facer: ficción ou realidade?

Unha páxina con moitos enlaces e artigos interesantes, que nos poden servir de fonte de información ademais de aclarar dúbidas. Trátase da páxina de Bioetica, elaborada por Margarita Boladeras catedrática de filosofía na Universidade de Barcelona. Como o seu propio nome indica relaciona a ética con moitos dos avances e posibilidades que nos aporta a xenética hoxe en día.

Por exemplo as cuestións éticas da enxeñería xenética e a tranxenia recollidas neste artigo de Linda Mcdonald. Non é moi actual pero nel atópanse as preguntas básicas, aínda sen contestar.

3. Falando de inxeniería xenética.

Aquí tedes un enlace cunha explicación sinxela: en recursostic ( http://recursostic.educacion.es/secundaria/edad/4esobiologia/4quincena8/imagenes5/Manipulacion_ADN.swf ).

Ou material moito máis elaborado, pero moi esclarecedor do profesor Alejandro Porto Andión, con moitos recursos multimedia.

Para finalizar, recordade a importancia de empregar fontes de información fiables e de “boa reputación científica”, o mellor xeito de comprobalo é buscar na mesma páxina, quen son os autores e que organismos hai detrás desa páxina… se non atopas esa información, non será un bo sinal. Axúdanos a todos a mellorar e conta no blogue cales son as mellores fontes que vas atopando… ou as peores.

Podedes tamén consultar o blogue guía. Cal vos parece o mellor dos enlaces?

 

El Saber al Servicio del Progreso Humano

A Ilustración é un movemento filosofico, político, literario e científico de finais do seculo XVII e de todo o seculo XVIII.Este movemento nace en Gran Bretaña e se espande por todo o mundo consolidando unha nova cosmovisión  baseada na razón.

Imagen relacionada
commons.wikimedia.org

A Ilustración como movemento cientifico deixounos grandes eruditos como:

  • Nas mátemáticas, os irmáns e sobriños suízos Bernouille, Leonardo Eule, os enciclopedistas franceses D’Alembert, Lagrange y Cliraut e Laplace.
  • Na xeometría descriptiva foi descuberta por Gaspard Monge, fundamental para enxeñeiros e arquitectos.
  • Na astronomía, Euler e Daniel Bernouille que explicaron, que o movemento das mareas debíase a forrza da gravidade. Clauriaut que anunciou o achegamento máis próximo ao sol a Halley Comet.  Du Sejour mostrou que os cometas non podían poñer en perigo o noso planeta. O inglés William Frederick Herschel descubriu as galaxias, Urano, Neptuno e dous satélites de Saturno. A distancia da Lúa e do Sol á Terra foi calculada.
  • Na Física e Química, Du Fay descubriu os dous tipos de electricidade o vítreo (positivo) eo resino (negativo). O químico máis importante foi o francés Lavoisser, quen argumentou que a materia cambia pero que non aumenta ou diminúe. A invención do globo aerostático, dos irmáns José Miguel e Jacobo Montgolfier.
  • Nas Ciencias Naturais, un dos naturalistas máis importantes foi George Louis Lecrec, biólogo, xeólogo e antropólogo. Escribiu “Historia Natural” en 44 volumes en 50 anos. Dixo que a Terra tiña máis de 6000 anos de idade, 70.000 anos. Karl Linnaeus clasificou as ciencias naturais, os seres divididos en clases, ordes, xéneros e especies.

Na miña opinión, eu penso que esta étapa cietífica, revolucionou a ciencia, o pensamento, as ideas, etc. O cal, permitiu un desenvolvemento, social, cultural, económico e filosófico no mundo que hoxe coñecemos.

Weds de información:
https://sobrehistoria.com/la-ilustracion/
https://cienciaytecnologia.fundaciontelefonica.com/2012/11/30/la-ilustracion-3/
https://www.windows2universe.org/people/enlightenment.html&lang=sp

 

Ratas de laboratorio

Nas clases de bioloxía americanas sempre vemos aos rapaces diseccionando ras e a dia de hoxe o vemos como algo normal, pero é iso realmente ético? A experimentación animal é algo que aínda que nos cosméticos é ilegal na medicina é o pan de cada día.

Imaxe da paxina esmateria.com da entrada http://esmateria.com/2014/06/09/sin-experimentacion-animal-habria-medicina-moderna/#prettyPhoto/1/

As probas realizadas en animais van dende inocular virus ata matar as nais para investigar os fetos. Pero, por moi inhumano que pareza, moitos médicos afirman que é a única forma nalgúns casos de investigar  enfermidades como cáncer.

Aínda que, como xa se demostrou en diversos  campo, é posible ter avances médicos sen necesidade de matar, disecionar ou empregar animais. Por exemplo, os estudos comparativos axudan a ver patróns que teñen en común as distintas enfermidades,os estudos epidemiolóxicos nos axudaron a ver a relación entre fumar é o cáncer de pulmón, os estudos de poboación demostraron o mecanismo de transmisión do SIDA e como podería ser prevista.

Pero se existen outras probas sen animais, por qué se segue utilizando animais? En moitas outras investigacións sempre existe un risco de que un humano ou un animal saia ferido,o código ético da medicina di que aínda que se usen animais para estas probas hai que intentar que sufran o menos posible. Jesus Mazo, investigador do CSIC e  responsable do animalario do Centro de Investigacións Biolóxicas di: “Cando hai alternativa, non utilizamos animais, entre outras cousas porque traballar con animais soe ser máis lento, máis caro e máis complicado. Pero hai algunhas investigacións, como as que teñen que ver coa maneira en que un produto pode afectar ao comportamento o a la reprodución, nas que non hai alternativa”.

Ademais na experimentación animal intentase cumprir coa regra das tres R: reemplazo, redución e refinamento. Por reemplazo refírese a sempre que sexa posible non utilizar animais e utilizar modelos informáticos etc. Na redución intentase reducir o numero de animais empregados e o refinamento trata de reducir ao mínimo o sufrimento animal.

Pero é aí a cuestión, redúcese ao mínimo pero non desaparece, dende o meu punto de vista foi unha parte importante na historia da ciencia pero a día de hoxe con todos os avances en investigación non me parece nin necesario nin ético.

 

Fontes de información:

 

http://esmateria.com/2014/06/09/sin-experimentacion-animal-habria-medicina-moderna/ - Paxina web esmateria.com entrada escrita por Daniel Mediavilla, escritor sobre ciencia nalgúns periódicos.

http://www.igualdadanimal.org/experimentacion- paxina web igualdadanimal.org non se menciona ao autor/a.

 

 

Automedicarse

 Automedicación é un problema moi grave pero que todos facemos cando só temos un simple dor de barriga, cabeza, etc. Nesta entrada vos vou contar os perigos de isto que todos facemos inconscientemente.

Resultado de imaxes para automedicarse                                                                                 esta imaxe é de sumedico.com

Cando nos doe algo só pensamos na opción mais  simple pero esta  pódenos  causar moitos problemas. Cando nos estamos automedicarmos o que facemos é pornos en risco, aquí están 5 razóns de por que isto e prexudicial para a nosa saúde .

1- Os medicamentos non só son reaccións químicas que actúan aliviando unha parte do dor , sinon que tamén actúan en acorde coas características da persoa que os toma. Unha simple aspirina actúan de diferentes formas nunhas persoas que en outras. Cando unha persoa recen operada toma unha aspirina esta pode causarlle unha hemorraxia, noutras persoas que abusan este medicamento esta provoca unha úlcera. Outro dos casos son os rapaces menores de 15 anos ao cales lle pode provocar o Síndrome de Reye.

2- Os fármacos poden ter efectos colaterais. Algúns dos efectos son a sequidade da boca o insomnio, efectos os cales o paciente debería ter  información antes de tomar o medicamento.

3-Alguns fármacos poden provocar adiccións. As benzodiacepinas inhiben o sistema nervioso central, ou os antitusivos con codeína poden orixinar cadros aditivos sen que a persoa se percate. Polo que o se uso debería estar vixiado por un medico.

4-.Ao aliviar os síntomas, algúns medicamentos poden chegar a dificultar o diagnostico. Entre estes están  os antipiréticos, os antieméticos ou os antiespasmódicos. Estes medicamentos bloquean a eliminación dos axentes patóxenos, por iso deberíasllo preguntar ao teu medico.

5. Numerosos medicamentos interactúan entre sí, provocando efectos negativo. Os descongestionantes con pseudoefedrina,  disminuyen o efecto dos medicamentos utilizados para tratar a presión alta; e a aspirina interactúa negativamente con algúns medicamentos contra a diabetes, coma insulina, aumentando o seu efecto.

Eu dexovos aqui scatro dos problemas de automedicarnos. Recomendovos que vos  informedes xa que este tema no deberiamos ingnoralo xa que pomos en xogo a nosa saude.

Fontes de información

Clinica Calas Conde é unha web medica http://www.clinicalascondes.com/ver_articulo.cgi?cod=1212448381

Medeline plus é unha web de medicina, esta web pertence ao Instituto Nacional de Saude   https://medlineplus.gov/spanish/healthtopics.html

 

Panspermia, vida extraterrestre ou terrestre?

Organismos transportados por cometas ou meteoritosAlgunhas teorías sobre o orixe da vida expoñen a posibilidade de que esta chegase a Terra dende o espazo esterior. A tería principal que sostén esta hipotese é a denominada panspermia.                                               Segundo a teoría da panspermia, defendida por primeira vez no século VI a.C polo filósofo grego Anaxágoras, a vida chegou ó noso planeta transportada por meteoritos ou cometas. O nome de pansmermia se lle outorgará a esta teoría moito máis tarde, en 1865 polo biólogo Hermann Ritcher, pero non terá éxito a nivel mundial ata 1903 defendida por polo científico e profesor Svante Arrhenius (Premio Nobel de Química), quen sostiña que algún tipo de bacteria ou espora podía viaxar a través do espazo, chegar á Terra en fragmentos rochosos e, cunhas condicións  aducuadas evolucionar cara á vida que hoxe en día coñecemos.

Esta teoría cobrou forza na actualidade ó se topar restos de fósiles en varios meteoritos. Aínda con isto segue sendo unha teoría moi cirticada e menosprezada, considerando estas probas insuficientes para autorgarlle certa veracidade.

Existen dúas versións da teoría da pasnspermia:

  1.   Panspermia dirixida: defende a propagación da vida polo universo mediante bacterias moi resistentes que viaxan transportadas en cometas.
  2.      Panspermia molecular: defende que, en lugar de bacterias, viaxan polo espazo moléculas orgánicas moi complexas que cando aterrizan na Terra se combinan co caldo primordial de aminoácidos que, a través de reaccións químicas, dan lugar á vida.

A principal razón pola que esta teoría é xulgada e criticada é pola falta de probas da existencia de organismos capaces de sobrevivir ó forte impacto dun meteorito contra á superficie terrestre, ademais de que terían que sobrevivir durante millóns de anos, que é o que duraría este viaxe interestelar e soportar cambios de temperatura extremos.

Fontes de información:

 

Un mundo de ARN: unha teoría para a orixe da orixe

Hai aínda moitas preguntas sobre como apareceu a vida na Terra, mais, unha vez apareceu a vida, como fixo para reproducirse? Como se transmitiu a información da célula nai ás fillas? Para tratar de responder  a estas preguntas xurdiu, nos anos 60, a teoría do mundo do ARN.

ARN é un tipo de ácido nucleico no que, entre as súas funcións aparece a síntese de proteínas ao, dalgunha maneira traducir a información do ADN, que é onde se recolle toda a información necesaria para o funcionamento da célula e que se duplica á hora da reprodución. O ADN, ademais de ter información para crear as proteínas, tamén necesita proteínas para procesar a súa información, o que crea unha pardoxa que tamén se intenta clarificar con esta teoría.

Segundo a teoría do mundo do ARN no medio acuático primitivo, os distintos nucleótidos fóronse xuntando para dar lugar a hebras de ARN que se xuntarían e desenvolverían unha  membrana, dando lugar así ás primiras células. Nestas células o ARN realizaría as funcións que actualmente desevolven o ADN e as proteínas (conter a información xenética e actuar como catalizador de distintas reaccións), sendo aí anterior a ambos e evolucionando cara ao complexo sistema actual pouco a pouco. Os primeiros en plantealo foron Carl Woese e  Leslie Orgel, posteriormente, Walter Gilbert en 1986 deulle o nome de “mundo do ARN”. Unha das ideas que deu lugar a esta teoría foi o descubrimento de que o ARN en ocasións tamén actúa como biocatalizador xustificando así que podería realizar as funcións das proteínas actuais.

A pesar de todo esta teoría ten moitos problemas para ser considerada creíble: aínda que algún ARN poida actuar como catalizador nalguns procesos metabólicos, só podería chegar a facer unha mínima parte do que fan as proteínas; as condicións do mundo primitivo non poderían dar lugar á convivencia das substancias que compoñen o ARN ou a complexidade que tería que adquirir ara chegar a hoxe , así como a maneira demasiado mecánica coa que se plantea.

Polo tanto, como resumo do anterior, conclúo dicindo que, aínda que pode que si houbese unha etapa na que a vida só estivese composta por ARN, a esta teoría aínda lle faltan moitas cousas por matizarse e, para que se matice dunha maneira máis confiable, aínda quedan moitas cousas por descubrir sobre o funcionamento dos materiais xenéticos; polo tanto, por agora, a maneira na que se orixinou a información para o funcionamento das células continuará a ser un misterio.

 

Enlaces: 

allaboutscience.org: Portal dun grupo de estadounidenses que se dedican a investigar sobre ciencia para poder responder a distintas preguntas sobre algunhas crenzas. https://www.allaboutscience.org/spanish/mundo-del-arn.htm

biologiamedica.blogspot.com: Blog da sección de Bioloxía médica dunha universidade peruana, post sobre o mundo do ARN feito por uns estudantes desa universidade. http://biologiamedica.blogspot.com.es/2011/09/el-arn-la-molecula-precursora-de-la.html